دلم گرفته اونه غمگین هوای چشمای بارونی

دلم گرفته اونه غمگین، هوایِ چشمایِ بارونی
یادِ تو می پیچونه، تو کوچه‌هایِ ویرونی

هرجا که پا میذارم، یه رنگِ کهنه از توئه

یه بغضِ کهنه تو گلوم، میگیره از تو نشونی

یادته اون روزا رو؟ که خنده هامون بی‌حساب بود؟
دنیا رو می‌ساختیم با هم، همه چی عالی و ناب بود
حالا یه دنیا فاصله، بینِ من تو اون روزا

فقط مونده یه خاطره، که میگه: “کاش بودی اینجا

دیگه طاقت ندارم من، تو این روزایِ تکراری
داری با سردیِ حرفات، رو زخمم نمک می‌ذاری
تمومِ کوچه‌هایِ شهر، پر از عطره توئه بازم
من این دنیایِ غمگین رو، بدونِ تو نمی‌سازم
​